MAJOWA LUBELSZCZYNA

Nigdy nie myślałam o moich rodzinnych okolicach jako o miejscu atrakcyjnym turystycznie. Wszystko to co było dookoła miałam zawsze pod ręką. Nie ma tam turystów, bo nie ma infrastruktury, czasami ktoś zabłądzi - ale zawsze rusza dalej, a ciekawych miejsc w okolicy jest sporo:

• wąwozy lessowe 
• pofalowane wzgórza wyżyny lubelskiej, teraz porośnięte żółtym rzepakiem 
• rzeki wyjące się wśród wzgórz i lasów 
• stawy rybne niektórym przypominające mazurskie jeziora 
• niezliczona ilość pachnących sadów owocowych 
• lasy liściaste porastające pagórki i doliny

A jeśli ktoś szuka czegoś poza przyrodą - jest też Szlak Jana III Sobieskiego, który łączy wszystkie miejsca regionu związane z królem. 

Ale przede wszystkim jest sielski klimat, pełen ciszy i spokoju. Wiosną żaby rechoczą tak głośno, że w nocy nie da się spać. Szum, sporadycznie przejeżdżających samochodów zagłuszają śpiewające ptaki. Taka zwykła cicha wieś, gdzie życie toczy się swoim rytmem, trochę jakby poza czasem.

JANOWIEC: NOC NA ZAMKU

Jeden z wrześniowych weekendów spędziliśmy w Janowcu nad Wisłą, gdzie znajduje się XVI wieczny renesansowy zamek, który był głównym celem naszego wyjazdu. W starym zamku można zamieszkać i tak zrobiliśmy przy okazji odwiedzając okolicę.

WEEKEND W POLESKIM PARKU NARODOWYM

Jeden z upalnych sierpniowych weekendów spędziliśmy na Polesiu, dokładnie w Poleskim Parku Narodowym. Miejscu mało znanym, które w sezonie odwiedza tylu turystów co Morskie Oko jednego dnia, ale przez to właśnie ciekawym, bo nie zadeptanym i niezatłoczonym. To był szybki 2 dniowy wyjazd, który jednocześnie był bardzo wolnym spędzonym poza miastem czasem wypełnionym długimi spacerami po bagnach i torfowiskach, po brzozowych lasach, niepieszymi obiadami, szukaniem rosiczek i żółwi błotnych, a także grilowaniem w pałacowym ogrodzie Kościuszki. 

Po lewej żółw błotny w Starym Załuczu. Po prawej kładki na ścieżce Spławy, tuż po deszczu w upalny sierpniowy dzień.

LUB LUBELSKIE CZ. II

Czasem tęskni się za tym co kiedyś miało się na co dzień. W dzieciństwie wiele rzeczy było oczywistych, normalnych, a przez to aż zwyczajnie nudnych. Człowiek inaczej patrzył na świat, nie zastanawiał się, że za tą normalnością i zwyczajnością być może kiedyś zatęskni.

LUB LUBELSKIE CZ.I

"Lubelskie - na chwilę lub na dłużej" to cytat z kampanii promującej województwo lubelskie jaka pojawiła się w 2014 roku. Dla mnie kiedyś Lubelszczyzna była na dłużej, teraz jest na chwilę kilka razy w roku. Kiedyś wszystko miałam na wyciągnięcie ręki, wystarczyło wyjrzeć przez okno, albo iść na spacer. Teraz zbieram lubelskie obrazy zielonych pół, kwiecistych wiosennych łąk, stawów skąpanych w porannych mgłach, kolorowych jesiennych lasów i białej zimy, która przykrywa świat. 

STYCZEŃ: IDEALNY ZIMOWY WEEKEND

Jeden ze styczniowych weekendów, jak dotychczas ostatni weekend tej zimy, spędziliśmy w Kazimierzu Dolnym. To był bardzo zimowy i bardzo intensywny czas. Była długa droga z niebieskim niebem i zimowymi krajobrazami jak z bajki. 

CZĘSTO MAJÓWKA I ŻÓŁTE POLA RZEPAKU

Maj w tym roku to taki kwiecień plecień. Pogoda zmienia się z dnia na dzień. W pewien weekend na początku miesiąca, który spędziliśmy na wsi, sobota była bardzo ciepła i słoneczna, w niedzielę z kolei było szaro, buro i padał deszcz. Ale pogoda nas nie odstraszyła. Piękną sobotę spędziliśmy oczywiście na zewnątrz, wieczorem polując na kolory zachodzącego słońca na polach rzepaku. W niedzielę pomimo deszczu dalej jeździliśmy po okolicy fotografując zielono-żółte pola i wiosnę w pełni.

DOMEK Z NIEBIESKIM DACHEM

Ostatni weekend spędziliśmy na lubelskiej wsi. Dopisała piękna, jesienna pogoda. Całą sobotę przebywaliśmy na powietrzu, wykorzystując czas bardzo aktywnie (niebawem coś więcej o tym napiszę i pokażę). W niedzielę już w drodze powrotnej do stolicy zainteresował mnie pewien obrazek.

KAZIMIERZ DOLNY

Na początku sierpnia przy okazji ślubu Gabrysi i Mateusza (z którego zdjęcia postaram się kiedyś pokazać) udało nam się spędzić kilka godzin w Kazimierzu Dolnym. Po 3 godzinach snu, porannym plenerze z Młodymi (na którym komary chciały nas zjeść żywcem) w drodze powrotnej do Warszawy wstąpiliśmy na chwilę do Kazimierza. Środek upalnej niedzieli, początek festiwalu Dwa Brzegi, czyli tłumy ogromne i my chcący chwilę odpocząć po męczącej sobocie. Z odpoczynku jednak nici - upał był nie do wytrzymania, po godzinnym spacerze zdecydowaliśmy, że czas wracać do domu.

LUBLIN: ŚWIĄTECZNĄ PORĄ

Jeden z ostatnich wieczorów starego roku. Wieczorny spacer po lubelskiej starówce. Przenikliwy mróz, mało ludzi, cisza i spokój...

WRZEŚNIOWE SŁOŃCE

Ostatni weekend przyniósł słoneczną pogodę chyba w wielu zakątkach Polski. Nad Lubelszczyzną też świeciło ostre, jesienne słońce, spacery umilał ciepły, przyjemny wiatr. Turkusowo-błękitne niebo i zielone jeszcze drzewa przeglądały się w spokojnej tafli wody. Klucz żurawi szykował się już do odlotu... a ludzie korzystali z ostatnich podmuchów lata...

WIOSNA NAD ROZLEWISKIEM

Nieśmiało, małymi kroczkami, ale idzie już w naszą stronę. Wiosna. Już pojawiły się pierwsze krokusy, przyleciały bociany, żaby wyszły z zimowych kryjówek. Grzejące coraz mocniej słońce roztopiło zalegające masy śniegu. Woda zalała wszystko co się dało. Wiosna... jeszcze szara i jednocześnie coraz bardziej kolorowa.

 

SIERPNIOWE BABIE LATO

Zawsze kiedy jestem w domu staram się znaleźć czas po to aby (jak to mówią) się powłóczyć. Mam utartą schematyczną trasę spacerową tj. "droga pod młyn, przez stawy, w górę lasem, a potem przez pola na Zawodzie i z powrotem groblami do domu"

W zależności od ilości czasu, trasa ta jest bardziej lub mniej rozbudowana lub się trochę rozgałęzia, ale ogólnie zawsze opiera się na tym schemacie.

Spędziłam tam prawie 20 lat, i choć znam każdą ścieżkę, drzewo i miejsce, choć nic tam się nie zmienia (chyba, że pory roku) to nie wiedzieć czemu ciągle powtarzam swój rytuał. Po co? Sama nie wiem. Może po to aby poczuć się u siebie jeszcze bardziej swojsko, aby zobaczyć, że nie zapominam, i spróbować za każdym razem odkryć coś nowego (szczególnie na zdjęciach)...