SINGAPUR: DWA DNI W MIEŚCIE LWA

Rok temu dokładnie 23 listopada o 21:00 wsiedliśmy w samolot. Po około 11 godzinach wylądowaliśmy w zupełnie innym świecie. Zamiast szarej listopadowej Polski mieliśmy gorący, azjatycki wieczór w Singapurze. 

To właśnie w mieście lwa zaczynaliśmy nasz wyjazd do Azji. Różnica czasu spowodowała, że w Singapurze wylądowaliśmy 24 listopada po 17:00, zanim dotarliśmy do hotelu było już ciemno, ale gorące, ciężkie powietrze i pierwsza "egzotyczna" kolacja dały nam jasno odczuć, że jesteśmy w Azji.

Singapur był tylko małym małym początkiem i szybkim zakończeniem naszej podróży. Większość czasu spędziliśmy w Malezji, na Singapur przeznaczając zaledwie 2 dni (choć patrząc na ceny w mieście - to były aż dwa dni).

GEORGE TOWN: KULINARNA PEREŁKA MALEZJI

George Town odwiedziliśmy przy okazji naszej podróży po Malezji w 2019 roku. Jest to największe miasto na wyspie Penang położonej w północno-zachodniej części kraju. George Town było naszym drugim przystankiem na Penang. Pierwsze dni spędziliśmy na północy wysypy, ale nie mogliśmy nie zahaczyć o podobno jedno z najbardziej charakterystycznych miast Azji. Każdy, kto rusza w długą azjatycką podróż prędzej czy później trafi do George Town, kulinarnej stolicy Malezji. 

WYSPA PENANG W MALEZJI

Wyspa Penang to jedna z najbardziej znanych wysp Malezji, głównie za sprawą słynnego praktycznie na cały świat miasteczka George Town. To mieszanka kulturowa, historyczna, kulinarna - miejsce gdzie różne społeczności żyją obok siebie: Chińczycy, Hindusi, Malajowie. I to właśnie dlatego wyspa jest tak różnorodna. 

Naszą malezyjską podróż zaczęliśmy właśnie na Penangu, gdzie dotarliśmy autobusem z Singapuru (ależ to była podróż!), jednak inaczej niż większość turystów nie zatrzymaliśmy się w George Town, uciekliśmy na północy-zachód wyspy, gdzie korzystaliśmy z typowo "przyrodniczych" atrakcji. 

Na północy wyspy spędziliśmy trzy dni i choć przed wyjazdem sporo czytałam o tym, że nie ma tam zbyt wielu atrakcji, to my i mieliśmy ten czas wypełniony po brzegi, a zostało i tak wiele rzeczy, których nie widzieliśmy. Tym samym jeśli ktoś planuje na Penangu spędzić tydzień, nie będzie się nudził. Trzeba jednak pamiętać, że nie jest to typowo wakacyjna wyspa, nie ma tutaj pięknych plaż z białym piaskiem i drinkami. Jeśli ktoś chce poplażować w rajskich warunkach podobno Langkawi (druga z wysp Malezji - znajdująca się nieopodal - będzie idealna). 

Ale wracając do Penangu - zamieszkaliśmy na kilka dni nieopodal jednej z najbardziej znanych plaż Batu Ferringhi, ale na tyle na uboczy aby mieć spokój. Mieszkaliśmy w małym hoteliku prowadzonym przez przesympatycznego człowieka. To był jedno z najlepszych miejsc w jakich zatrzymaliśmy się w czasie tej podróży (jak i w ogóle). A z tak miłym przyjęciem i troską jaką okazywał właściciel - jeszcze nigdy się nie spotkaliśmy. Napiszę jeszcze kilka słów o tym miejscu na końcu wpisu - bo zdecydowanie warto polecić to miejsce.

Jedna z małych plaż w Penang National Park

MALEZJA: KOLOROWE JASKINIE BATU CAVES

Na obrzeżach Kuala Lumpur znajduje się jedno z najbardziej znanych miejsc w Malezji. Na terenie pokrytym mogotami (wapiennymi wzgórzami) znajdziemy słynne jaskinie Batu Caves - jedną z najważniejszych i najpopularniejszych z hinduistycznych świątyń znajdujących się poza Indiami. 

Jaskinie znajdują się "rzut beretem" od centrum Kuala Lumpur, wystarczy wsiąść w podmiejski pociąg KTM i w pół godziny znajdziemy się tuż przy jaskiniach. Bilet w jedną stronę kosztuje zaledwie około 4 złotych. Wstęp do jaskiń jest bezpłatny.

Nic tylko jechać, ale czy na pewno?

MALEZJA: KUALA LUMPUR

Kuala Lumpur odwiedziliśmy na samym końcu naszej podróży po Malezji. Mieliśmy dwa dni do zagospodarowania. Mieliśmy mieszkać w małym hoteliku i intensywnie zwiedzać miasto (a punktów do zobaczenia miałam zaznaczonych sporo). A w rzeczywistości było zupełnie inaczej...

Jeszcze w trakcie wyjazdu zmieniliśmy hotel, zarezerwowaliśmy pokój w hotelu z basenem infinity i pięknym widokiem na miasto.
I tak oto nasz pobyt podporządkowaliśmy basenowi, na który zaglądaliśmy kiedy tylko się dało: o poranku, w nocy, o wschodzie i zachodzie słońca. A w międzyczasie zwiedzaliśmy... zobaczyliśmy dużo mniej niż planowaliśmy, ale było to idealne, spokojne zakończenie podróży po Malezji.

Pierwszego dnia udaliśmy się w okolice Petronas Tower, gdzie spędziliśmy praktycznie cały dzień. Popołudniu po pysznym obiedzie szybko pędziliśmy do hotelu oglądać zachód słońca z basenu. Kolejnego dnia pojechaliśmy do Batu Caves położonych na obrzeżach miasta, ale zdjęcia z tego miejsca pojawią się innym razem.

MALEZJA: CAMERON HIGHLANDS I POLA HERBACIANE

Cameron Highlands to wyżynny, chłodny region w środkowej Malezji słynący z plantacji najlepszej w regionie herbaty.To najpiękniejsze miejsce jakie widzieliśmy w Malezji. A niewiele brakowało, a wcale byśmy tam nie pojechali...

Pierwszy plan naszego wyjazdu nie zawierał pól herbacianych. Nie chcieliśmy co dwa dni przemieszczać się w inne miejsce. Pola były jakoś po nie drodze. Ale plan się zmieniał, choć jego druga i trzecia wersja nadal pomijała pola. Ciągle chodziły one po głowie, ale nie wiedziałam gdzie je wcisnąć, czy warto jechać tam zaledwie na jeden dzień?

Pojechaliśmy i to była najlepsza decyzja wyjazdu. I choć cały region Cameron Highlands jest jednym wielkim koszmarkiem architektoniczno-krajobrazowym, piękne ukryte w dolinach pola herbaciane wynagradzają panującą dookoła brzydotę.

BANGKOK PO RAZ DRUGI (CZ III)

Na zakończenie naszego pobytu w Tajlandii, przed powrotem do mroźnej Polski, spędziliśmy dwa ostatnie dni w Bangkoku. Tym razem zamieszkaliśmy z dala od turystycznego centrum - w dzielnicy Silom. Dwa dni minęły nam bardzo szybko, a my znowu zostaliśmy pochłonięci przez to miasto, tak bardzo, że nie umieliśmy trafić do hotelu :)

Podsumowując nasze ostanie chwile w Bangkoku:

• odwiedziliśmy park Lumpini będący małą oazą spokoju w centrum ogromnej azjatyckiej metropolii,
• podziwialiśmy tropikalne rośliny, w tym żywopłoty zrobione z roślin, które w domu hodujemy w doniczkach,
• spacerowaliśmy po biznesowej części miasta przeciskając się w tłumie azjatyckich białych kołnierzyków,
• mieszkaliśmy w hotelu, którego nie było na mapach, i do którego nie mogliśmy trafić, gdzie na śniadanie podawano bufet smakołyków w tym pyszny sticy rice w liściach bananowca,
• widzieliśmy grube i tłuste warany wygrzewające się na słońcu, 
• pojechaliśmy do China Town, gdzie przyszło nam przeciskać się pomiędzy rozstawionymi wszędzie stoiskami z owocami morza. To właśnie był charakterystyczny zapach tego miejsca, leżące w pełnym słońcu ryby i inne morskie stworzenia, 
• jedliśmy w małych ulicznych jadłodajniach, z krzesłami na chodniku słysząc pęd skuterów niemalże ocierających się o nasze plecy,
• odwiedziliśmy jedno z centrów handlowych, z którego wyszliśmy obładowani 6 kilogramami tajskich smakołyków (którymi notabene raczymy się do dzisiaj)
• oglądaliśmy początek Święta Światła, który w parku Lumpini był obchodzony puszczaniem świecących wianków na wodę,
• pędziliśmy oświetlonym tuk-tukiem po nocnym Bangkoku, jechaliśmy dosyć długo, bo przecież nasz hotel nie istniał również dla miejscowych :) 
• przeszliśmy, w te dwa dni, dziesiątki kilometrów, aż zdarłam sobie sandały, a kiedy już się zmęczyliśmy wsiedliśmy w metro, które wiozło nas po wiaduktach wysoko nad miastem,
• znowu niezmiennie dziwiliśmy się wszystkiemu co działo się dookoła, 

BANGKOK PO RAZ DRUGI (CZ II)

Choć tłoczny, upalny i koszmarnie wilgotny. Choć spacerując po nim masz dosyć i chcesz tylko usiąść i już nie cierpieć z powodu duchoty. Choć musisz się zatrzymywać co jakiś czas i uzupełniać zasoby kończącej się w oka mgnieniu wody. Choć w niektórych miejscach tłumy turystów sprawiają, że masz ochotę uciekać, a sprzedawcy na widok białej twarzy podnoszą ceny. Choć czasami trudno przejść przez ulicę i musisz nauczyć się zgrabnie manewrować pomiędzy pędzącymi samochodami i tut-tukami. Choć przeraża Cię ilość plastiku i folii jakie się tam zużywa, a tony śmieci na ulicach wołają o pomstę do nieba. 

Bangkok da się lubić.

Za wszędobylskie kolory i złote świątynie górujące nad miastem. Za tak egzotyczne dla nas buddyjskie zwyczaje i obrzędy. Za parki i ogrody z cudownymi roślinami, które można podziwiać bez końca (bo w Polsce mamy je tylko w doniczkach). I ogromne, wyjątkowe drzewa. Za kolorowe owoce, których w Polsce ze świeczką szukać. Za wodę kokosową. Za przepyszne mango, które tam jest o niebo lepsze. Za rozgardiasz i azjatycki luz. Za szybką jazdę kolorowymi tuk-tukami po zatłoczonych ulicach. Za przepyszne jedzenie za nieduże pieniądze. Za to, że Bangkok będzie już zawsze miejscem pierwszej wizyty w Azji i zawsze będzie miejscem kojarzącym się z wakacjami. 

BANGKOK PO RAZ DRUGI (CZ I)

Nasz ubiegłoroczny wyjazd do Tajlandii zaczęliśmy i skończyliśmy w Bangkoku. Dla mnie była to już druga wizyta w tym mieście. To tutaj rozpoczęła się moja podróż do Azji w 2016 roku, tutaj też się zakończyła.

Zatrzymaliśmy się nawet w tym samym hotelu, położonym w centrum miasta spacerową odległość od Khao San Road i największych atrakcji miasta.

Początek tego wyjazdu to dwa dni spędzone w tym zwariowanym mieście; tłocznym, kolorowym, chaotycznym, brudnym i gorącym - a jednocześnie wciągającym. Tak, Bangkok mnie wciągnął po raz drugi. Podobno to miasto się kocha, albo nienawidzi, my się zaprzyjażniliśmy. Z każdą wizytą coraz bardziej.

Bangkok przywitał nas upałem, wieczorem zaserwował tropikalną ulewę. Przez dwa kolejne dni kiedy przemierzaliśmy miasto wzdłuż i wszerz z nieba lał się tylko żar. A my uparcie zwiedzaliśmy złote świątynie, jedliśmy tajskie pyszności, chłodziliśmy się wodą kokosową i łapaliśmy tuk-tuki za grosze. A wieczorami trafialiśmy na lokalne imprezy lub tłoczną i głośną Khao San Road. 

Bangkok da się lubić, zobaczcie sami.

TAJLANDIA: AO NANG I TURYSTYCZNY RAJ

Ao Nang było naszą bazą podczas pobytu w prowincji Krabi. W miasteczku spędziliśmy 3 noce.

Przypłynęliśmy tutaj z Koh Jum, więc Ao Nang miało wysoko postawioną poprzeczkę, której oczywiście nie pokonało. Jest to chyba najbardziej turystyczne miasteczko w prowincji Krabi, do którego trafiają wszyscy wybierający się na słynne Railay Beach lub na którąkolwiek z tajskich wysp. Z przystani w Ao Nang ruszają long-boaty rozwożące turystów gdzie tylko dusza zapragnie. Miasteczko pełne jest hoteli, sklepów, restauracji, barów i agencji turystycznych, które zabiorą Was wszędzie. Przypomina turystyczne miejscowości nad polskim morzem w środku lata. Tłoczno, głośno, kolorowo i może trochę tandetnie.

Gdybyśmy raz jeszcze planowali ten wyjazd zdecydowanie dzień spędzony w Ao Nang zamienilibyśmy na dodatkowy czas na Koh Jum. Ale mądry Polak po szkodzie.

RAILAY BEACH W TAJLANDII

Railay Beach to jedne z najbardziej znanych plaż w Tajlandii. Miejsce do którego swoje kroki kieruje chyba każdy odwiedzający ten region. O Railay mówi się, że to najpiękniejsze plaże świata, z białym piaskiem, krystalicznie czystą wodą, otoczone wapiennymi klifami. Odcięte od reszty świata. Idealne miejsce na rajskie wakacje. Ale czy na pewno? 

Longboaty na Phra Nang Beach

KANCHANABURI CZYLI JEDZIEMY NA WSCHÓD TAJLANDII

Kanchanaburi to miejsce w którym (zaraz po Koh Jum) spędziliśmy najprzyjemniejszy czas podczas całego wyjazdu. Klimatyczne, spokojne miasteczko, wycieczka do Parku Narodowego Erawan i spacer między wodospadami, szalona rowerowa wyprawa w poszukiwaniu drzewa, rzeka Kwai ze znanym mostem i Night Market z pysznym jedzeniem, na którym bywaliśmy każdego wieczoru. 

KOH JUM (CZ II) I PLANTACJE KAUCZUKOWCA

To był drugi dzień na Koh Kum. W planach mieliśmy wypożyczenie rowerów i wycieczkę po wyspie. Jeszcze przed śniadaniem wyruszyliśmy po rowery, które ostatecznie po godzinie zwróciliśmy. Rowery nowe, jak reklamował je właściciel (zapakowane były w foli bąbelkowej) były całkowicie niesprawne. W związku z tym nasza planowana wycieczka rowerowa po wyspie zmieniła się w pieszą tułaczkę po jej północnej części. 

KOH JUM (CZ. I): NASZE TAJSKIE NAJ!

Koh Jum to mała, tajska wyspa położona godzinę drogi od Krabi (w południowej Tajlandii). Miejsce na tyle wyjątkowe, że pośród okolicznych, turystycznych wysp nadal pozostaje swojska i spokojna. Choć infrastruktura turystyczna nie ominęła Koh Jum, to wyspa należy jeszcze (oby jak najdłużej) do grona tych rzadziej odwiedzanych. Na Koh Jum trafiliśmy dzięki koleżance, która poleciła nam ją jako idealne miejsce aby odpocząć od miasta i tłumów. I trafiła idealnie. Koh Jum to najlepsze miejsce, jakie odwiedziliśmy podczas tej podróży, miejsce z którego nie chciało nam się wyjeżdżać i które od razu wskoczyło do pudełeczka z napisem "chciałoby się tam kiedyś wrócić". 

DUBAJ: JUMEIRACH PUBLIC BEACH

Ostatni dzień w Dubaju (w zasadzie ostatnie przedpołudnie) spędziliśmy na plaży Jumeirach Public Beach.

Jest to publiczna plaża położona w okolicach Burj Khalifa. Dotarliśmy tam miejskim autobusem wraz z tubylcami. Na miejscu była zaledwie garstka osób. Biały piasek, błękitna woda, a w oddali wieżowce z najwyższym na świecie Burj Khalifa. Plaża jest podzielona na dwie części, bardziej rozrywkową i mniej. Pierwsza (ta położona bliżej portu) jest zagospodarowana, pełna barów, restauracji. Nowoczesna przestrzeń z zabudową, która nie psuje krajobrazu. 

Druga z nich to pusta długa, biała plaża. Jeszcze bez infrastruktury (choć pewnie to się zmieni, bo przecież Dubaj ciągle się buduje).

DUBAI MARINA

Dubai Marina to jedna z najbardziej znanych dzielnic Dubaju. Bardzo ekskluzywna, pełna luksusowych wieżowców powstałych wzdłuż sztucznego kanału/zatoki. Ciągnie się przez 3 kilometry, w momencie powstania była największą przystanią na świecie. Po jej wodach pływają jachty warte miliony. Jednocześnie jest po prostu dzielnicą mieszkalną (z najwyższym na świecie budynkiem mieszkalnym Princess Tower). Pełna wieżowców mieszkalnych, hoteli, lokali usługowych i restauracji. Wokół Mariny ciągnie się szeroki deptak z restauracjami z każdego zakątka świata.

DUBAJ: PALM JUMEIRACH

Pewnego upalnego grudniowego dnia, kiedy w Polsce spadł pierwszy śnieg obudziliśmy się na innym kontynencie, w małym pustynnym kraju, w którym wszystko jest możliwe. Słońce wschodziło nad piaskami, oświetlało niebieskie wody Zatoki Perskiej, zaczynaliśmy kolejny dzień w Dubaju. 

Na ten dzień mieliśmy zaplanowane Wyspy Palmowe. Po śniadaniu metro, tramwaj i kolejka Monorail, która zawiozła nas na sam koniec Palm Jumeirach, w miejsce znane chyba każdemu. Ruszamy?

 

ABU DHABI: WIELKI MECZET SHEIKH ZAYED

Będąc w Dubaju na jeden dzień pojechaliśmy do stolicy Emiratów Arabskich - do Abu Dhabi. Naszym głównym celem był Wielki Meczet Szejka Zayeda, a jak się okazało stał się on jedyną atrakcją tego dnia. 

Ten jeden z największych meczetów na świecie powstał z inicjatywy Szejka Zayeda, który był nazywany Ojcem Emiratów (jako pierwszy prezydent rządził krajem przez 33 lata). Świątynia powstała jako zwieńczenie marzeń Szejka o stworzeniu miejsca jednoczącego cały świat islamu. Szejk nie doczekał ukończenia budowli, zmarł 3 lata przed zakończeniem prac, a świątynia stała się miejscem jego spoczynku. 

DUBAJ: BURJ AL ARAB I INNE LUKSUSY

To był nasz pierwszy dzień w Dubaju. Pierwsze chwile w upalnym arabskim świecie. Poranek rozpoczęliśmy od spaceru po starej części miasta, dzielnicy Deira, w której mieszkaliśmy (o Deirze pisałam już TUTAJ). 

Około południa ruszyliśmy w kierunku nowego Dubaju. Kupiliśmy karty na komunikację, wsiedliśmy do metra i pomknęliśmy wysoko nad ulicami (W Dubaju metro jeździ na powierzchni, tory położone są na wiaduktach nad ulicami. Tylko na jednym odcinku w Starym Dubaju metro schodzi pod ziemię) w kierunku jednego z najbardziej znanych hoteli na świecie Burj Al Arab Jumeirah. 

JESZCZE WYŻEJ: LODOWIEC CHALAADI (GRUZJA)

Swanetia. Lodowiec Chalaadi. To jedno z moich ulubionych miejsc w Gruzji. W 2017 roku, podczas drugiego pobytu na Kaukazie również ruszyliśmy szlakiem do lodowca. Minął rok od naszej pierwszej wizyty w tym miejscu. Czoło lodowca zmieniło się całkowicie. Lodowca było jakby mniej i był dużo bardziej widoczny. Tak jakby ogromny kawał lodu oderwał się od czoła pokazując jego wnętrze. Nie mogliśmy się napatrzeć na te zmiany.